[Sheriff]

انگیزه‌های دوستی دختران و پسران معمولاً برای آنها مبهم است، ولی از نظر یک انگیزه اجتماعی، باید بگویم که پسران، داشتن دوست دختر را یک قدرت فردی و اجتماعی برای خود تلقی می‌کنند؛ دختران نیز داشتن دوست پسر را جاذبه فردی و اجتماعی برای خود می‌شمارند. به همین دلیل در بین افرادی که این افکار وجود دارد، نداشتن دوست دختر و یا دوست پسر، نوعی بی عرضگی و ناتوانی تلقی می‌شود. دختران و پسرانی که به نوعی از وضع روانی و اجتماعی خویش ناراضی هستند و خود را سرگردان و آشفته می‌یابند، از طریق برقراری ارتباط پنهانی با جنس مخالف، در صدد کسب رضایت و اطمینان خاطرند.
اما باید این نگرش اصلاح شود. نه دوست پسر و دختر داشتن، نشانه کفایت و قدرت است و نه اطمینان خاطر با آن حاصل می‌شود. آن چه کفایت و منزلت اجتماعی می‌آورد، شخصیت پسر و دختر و چگونگی برخورد با مسائل است.
آن چه احساس امنیت و آرامش خاطر می‌آورد، رابطه با نامحرم نیست، چون معمولاً این روابط پایدار نمی‌ماند و به جای آن اضطراب حاکم می‌گردد، زیرا تعارض فکری و احساس از دست دادن ارزشمندی و شرافت خویش آسیبی است که دختران را تهدید می‌کند. بخشی از انگیزه دوستی‌ها، ریشه در گرایش جنسی و غریزی دارد. فعالیت غُدَد جنسی در دوره بلوغ از یک طرف و کمبود عاطفی که برخی از دختران درون خانواده احساس می‌کنند، آنها را به سوی دوستی با پسران سوق می‌دهد. این گونه دوستی‌ها چون با انگیزه جنسی و غریزی (که گاه از دید شخص هم مخفی شده و به صورت دیگر جلوه می‌کند) و با احساس کمبود و پر کردن خلأ عاطفی همراه است، غالباً ـ نتایج غیر قابل پیش‌بینی منجر می‌شود. پس این دوستی‌ها نه تنها سودی برای دختر و پسر ندارد، بلکه می‌تواند آسیب روانی و اجتماع و تربیتی به شمار آید.

[Samar]

بسیاری ازدختران و پسران به خاطر کمبود اعتماد به نفسی که دارند و داشتن عزت نفس پایین با یکدیگر مخفیانه دوست می شوند که معمولا این دوستیها از روی عشق معنوی نیست و فقط ارضای خواسته های درونی این افراد می باشد که در نهایت به ضرردختر تمام می شود. این دختران و پسران برای پیدا کردن جایگاهی محکم و مطمئن دست به دوستیهای خیابانی می زنند و اسم آن را می گذارند عشق! که البته زمان این عشق! بسیار محدود است .اما اگر این افراد ایمان قلبی به خداوند داشته باشند و همیشه خداوند را در وجود خودب بینند مطمئنن جای گاهی بالاتر و پناهگاهی امن تر پیدا خواهند کرد.

[Sheriff]

دوست عزیز، مي گويند عشق آمدني بود نه آموختني. مي گوييم خير، عشق هم مانند هر پديده ديگري در زندگي مي تواند و بايد مورد شناسايي و ارزيابي قرار گيرد.
مي گويند عشق كور است. مي گوئيم عشق كور نيست. ما كوريم كه نمي توانيم شكل كاذب آن را از نوع واقعي تشخيص دهيم چون دانشي در اين باره كسب نكرده ايم و آنقدر از عشق بي اطلاعيم كه وقتي به سراغمان آمد راه حفظ و نگهداري آن را بلد نيستيم.

من قبلاً در این مورد یک بحث کوچکی کردم شما می توانید در

دیدن محتوا فقط برای اعضا سایت امکان پذیر است، عضو شوید.

مطالعه فرمایید.

[dadashi]

واسه این که دوس دارن

[dadashi]

به کسی مربوط نیست

[Asal]

شاید بیکارن

[!BAHI!]

آدم که الاف باشه این کارا رو می کنه

[**مهتاب**]

ازبس خرن

[Arash]

ماشاالله ادبیات نوشتاری بچه ها چقدر بالاست !

ازبس خرن

به کسی مربوط نیست

آدم که الاف باشه این کارا رو می کنه

پس نتیجه میگیریم همه بچه ها هم خرن، هم الاف هستند !

[!BAHI!]

آره دیگه یه همچین چیزایی