
عضویت سریع !
|
![]() |
علیمحمد افغانی |
ابزارهای موضوع | نحوه نمایش |
|
|
#1 |
![]() سمت: مدیر ادبیات
تاریخ عضویت: Jan 2010
نوشته ها: 18,396
تشکر: 13,294
تشکر شده 15,180 بار در 9,574 پست
رکوردها :
|
علیمحمد افغانی![]() علی محمد افغانی از نویسندگان نامدار ایرانی زندگی متولد ۱۱ دی ماه ۱۳۰۳ در شهر کرمانشاه و نویسنده نخستین رمان واقعی به زبان فارسی (شوهر آهو خانم) است. افغانی عضو سازمان افسران حزب توده بوده که در سال ۱۳۳۳ دستگیر شده و در دورهٔ پهلوی 5 سال را در زندان به سر برده است. وی هم اکنون در آمریکا زندگی میکند و به دلیل مجوز نگرفتن آثار اخیرش از سوی وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران سرگرم نگارش به زبان انگلیسی می باشد. وی چندی پیش نوشتن زندگینامهٔ خود را به زبان انگلیسی به پایان رسانده است. شوهر آهو خانم ورود ناگهانی علی محمد افغانی درابتدای دهه ۱۳۴۰ به صحنه ادبیات داستانی ایران، با رمان هزار برگی "شوهرآهوخانم" یک حادثه بود. تا آن هنگام، دراین صحنه نامی از او نبود، گرچه زندانیان سیاسی پس از کودتا و یا آنها که اخبار کوتاه محاکمات نظامی پس از کودتا را دنبال کرده بودند، شاید هنوز نام او را بخاطر داشتند. هر صفحه رمانی که نوشته بود، برگی بود از زندگی واقعی مردم کوچه و بازار به معنای توده مردم، و این یک رویداد مهم ادبی بود. چاپ رمانی با هزار برگ، در روزگاری که مردم ایران حوصله داستانهای پاورقی مجلهها را نیز نداشتند، برای انتشاراتیها یک قمار بود. افغانی به این دلیل، با سرمایه خود کتاب را در دو هزار نسخه منتشر کرد. جسارتی که ناشران را حیرت زده کرد، اما برای کسانی که با افغانی زندان بودند و دادگاه نظامی او را دیده بودند چندان متعجب نشدند. البته این رمان بسیار مورد استقبال مردم ایران قرار گرفت، به همین دلیل خیلی زود توزیع آن را قبول کردند و به این ترتیب کتاب به چاپهای بعدی رسید. همان زمان نجف دریابندری که محمدعلی افغانی را پیش و پس از زندان میشناخت، در مطبوعات وقت نوشت: این داستان زندگی مردم عادی اجتماع ما تراژدی عمیقی پدید آورده و صحنه هائی را پرداخته که انسان را به یاد آثار انوره دو بالزاک و لئون تولستوی می اندازد. سیروس پرهام نیز در مجله راهنمای کتاب، که یکی از ارزندهترین مجلات دوران، بود نوشت: بی هیچ گمان بزرگترین رمان زبان فارسی خلق شده و تواناترین داستان نویس ایرانی، درست همان زمان که انتظارش میرفت پا به میدان نهاده است. محمدعلی اسلامی ندوشن نیز در مجله یغما نوشت: انتشار شوهر آهو خانم نشان داد که به رغم سمومی که در هوا پراکنده است، هنوز ایران میتواند درست در لحظهای که انتظار میرود شگفتیهای از آستین بیرون آورد. استقبال شگفت انگیز از رمان "شوهرآهوخانم" چنان بود که سرانجام به فیلمنامه تبدیل شد. پیش از انقلاب "شوهرآهوخانم" بارها تجدید چاپ شد، پس از انقلاب نیز بارها در تیراژهای بالای 10 هزار نسخهای منتشر شد، البته یکبار 11 هزار جلد قطع پالتوئی آن بدستور مدیر مکتبی و تازه برگمار شده بر سر انتشاراتی مصادره شده امیرکبیر به کارخانه مقوا سازی فرستاده شده و خمیر شد، زیرا افغانی حاضر نشده بود برخی کلمات و جملات رمان را عوض کند. مدیر مکتبی انتشارات امیرکبیر مصادره شده سایه احمد محمود، محمود دولت آبادی، علی محمد افغانی، ابراهیم یونسی و بزرگ علوی و هر نویسنده دیگری را که سابقه سیاسی داشت با تیر میزد. البته چاپ "شوهرآهوخانم" توسط انتشاراتیهای دیگر ادامه یافت. افغانی، پس از شوهرآهوخانم ، رمان ۸۰۰ صفحهای "شادکامان دره قره سو" را نوشت. «شوهر آهوخانم» داستان ناتمام تبدیل زن ایرانی به ماشین تولید بچه، ارضاء کننده تمایلات جنسی مرد و مسئول پختن و روفتن خانه است.افغانی این کتاب را در زندان نوشته است. وی در جایی گفته است که مأموران زندان جلوی نوشتن او را می گرفته اند و یادداشتهای او را بازرسی می کرده اند، به همین دلیل در هنگام نوشتن یک دیکشنری انگلیسی جلوی خود باز می کرده تا وانمود کند در حال ترجمهٔ یک کتاب انگلیسی میباشد و کتاب، کتاب خود او نیست. فعالیت سیاسی علی محمد افغانی افسر سازمان نظامی حزب توده ایران بود. وی در دادگاه به اعدام محکوم شد و سپس همراه با عدهای دیگر از افسران تودهای محکوم به اعدام، با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم گشت. اسدالله علم (وزیردربار شاه) می نویسد که «اعلیحضرت در روزهای آغاز محاکمه افسران تودهای چند بار گفت که باید حداقل ۱۵۰ نفر آن را تیرباران شوند تا دیگر هیچ ارتشی از این غلطها نکند، اما فشار جهانی زیاد بود و به همین دلیل اعدامها نتوانست ادامه پیدا کند.» علی محمد افغانی بدین صورت از اعدام جسته بود و پس از چند سال که شاه موقعیت خویش را تحکیم شده یافت و کار همه سیاسیون و احزاب را تمام شده، گروه هائی از حبس ابدیها نیز مشمول عفو شده و از زندان بیرون آمدند که علی محمد افغانی از آن جمله بود. نکته جالب اینجاست که از جمع این محکومین به اعدام که از مرگ جسته و به حبس ابد محکوم شده بودند، شماری (۶ تن به اضافه صفرقهرمانیان) تا انقلاب بهمن 57 در زندان مانده و با انقلاب مردم و سقوط شاه آزاد شدند. گرچه این آزادی چندان دوام نیآورد و بار دیگر ۵ تن آنها به زندان بازگردانده شده و از میان آنها چهار تن به همان سرنوشتی محکوم شدند که شاه به علم گفته بود! آثار
__________________
آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم تقصیر کسی نیست که این گونه غریبیم شاید که خدا خواست که دل تنگ بمیریم
|
|
|
|
|
|
#2 |
![]() سمت: مدیر ادبیات
تاریخ عضویت: Jan 2010
نوشته ها: 18,396
تشکر: 13,294
تشکر شده 15,180 بار در 9,574 پست
رکوردها :
|
«سنگی بر روی بافه» داستان جدید علی محمد افغانی![]() علی محمد افغانی، نگارش داستان جدیدش را به پایان برده و آن را برای انتشار به ناشر سپرده است. تازهترین اثر نویسنده شوهر آهو خانم ، «سنگی بر روی بافه» نام دارد که یک داستان نیمه بلند عاشقانه است. علی محمد افغانی درباره اثر جدیدش گفت :« داستان در سالهای 1325 و 1326 اتفاق میافتد و خواننده ممکن است که فکر کند ،این داستان سرگذشت نویسنده است.» این داستان 160 صفحه دارد و فضای داستان به گونهای است که لازم نیست، تغییر و تبدیلی در آن داده شود، و از این رو افغانی معتقد است این اثر برای مجوز گرفتن مشکلی نخواهد داشت. «اسم کتاب ممکن است قدری عجیب به نظر برسد و خواننده در ابتدا معنای بافه را نفهمد،ولی در طول داستان به معنای آن پی میبرد.» بافه در واقع اصطلاحی است که کشاورزان به کار میبرند. آنها وقتی محصولاتشان را برداشت میکنند، دستهای که برداشت میکنند، بافه نام دارد که آنرا بعد از برداشت کنار جاده میگذراند و سنگی هم روی آن میگذارند که باد آن را نبرد. از سوی دیگر «سنگی بر روی بافه» یک استعاره نیز هست که در بعضی از شهرهای ایران به کار میرود و به معنای دختری است که قبل از سن بلوغ او را برای پسری نشان میکنند. در واقع این داستان هم حول ماجرایی میگذرد که برای پسری نشان کرده، اتفاق میافتد. ************** کاش «شوهر آهوخانم» را ننوشته بودم/ امروز به پهنای یک وزارتخانه «منتقد» داریم مشیت علایی، چهارشنبه شب و در آیین اختتامیه چهارمین دوره جایزه ادبی «روزی روزگاری» در بخش تقدیر از «محمد علی افغانی» در سخنانی درباره این نویسنده با مروری اجمالی بر تاریخ ادبیات داستانی معاصر ایران، اظهار کرد: وجه شاخص ادبیات معاصر ما، ادبیات رئالیستی است که بیشک علیمحمد افغانی در این عرصه، سهم بسیار بزرگی دارد. وقتی رمان «شوهر آهوخانم» منتشر شد، تکانهای در گستره ادبیات داستانی ما ایجاد شد و کسانی مانند نجف دریابندری، سیروس پرهام و محمدعلی اسلامی ندوشن نقدهایی را درباره این اثر نوشتند و آن را در کنار آثار بزرگ رئالیستی نویسندگان روس قرار دادند. «شوهر آهوخانم» تصویر کارنامه پردرد و اندوه زن ایرانی است که مواد خام آن میتواند مورد استفاده پژوهشگران تاریخ سیاسی معاصر ایران، انسانشناسان فرهنگی و گروههای دیگر قرار گیرد، اما جنبه ادبی آن بسیار پراهمیت است. «شوهر آهوخانم» از توانایی نویسندگی و بینش خلاق و پرشفقت نویسنده حکایت میکند و کهنگی نثر و سبک آن آزاردهنده نیست. دیگر آثار داستانی علیمحمد افغانی نتوانستند در تراز رمان نخست این نویسنده پیشکسوت قرار گیرند و آن اثر به قلهای تبدیل شد که حتی خود نویسنده هم دیگر نتوانست آن را فتح کند؛ اما این هرگز از ارزش کار و تلاش افغانی نمیکاهد و اگر او فقط همین یک رمان را خلق کرده بود، کافی بود که در گسترهی تاریخ ادبیات داستانی معاصر ایران حضوری پررنگ داشته باشد. *علیمحمد افغانی نیز هنگام دریافت لوح تقدیر چهارمین دوره جایزه «روزی روزگاری» از دست مشیت علایی، در سخنانی اظهار کرد: ای کاش «شوهر آهوخانم» را ننوشته بودم، یعنی اول کتابهای دیگرم را تألیف میکردم و بعد «شوهر آهوخانم» را مینوشتم. این اثر مانند یک فرزند بزرگی شده است که والدین همه توجه و محبتشان را به او داشتند و آثار دیگر من در سایه این اثر قرار گرفته است. ضمن اینکه هر کتابی میوه خاص خود را دارد. او در پایان با بیانی طنز به نقد وضعیت ممیزی پرداخت و تصریح کرد: هر زمان که نویسندهای بزرگ پامیگیرد، همزمان با او، منتقدان بزرگی هم شکل میگیرند. اکنون ما به پهنا و وسعت یک وزارتخانه منتقد داریم که هربار، صفحاتی از کتابها را حذف و نقد میکنند. مثلا کتاب «بافتههای رنج» سهبار در همین دوران منتشر شده و از روی آن، فیلم ساخته شده است، اما برای گرفتن مجوز، هفت ورق نوشتهاند که باید تعدیل شود. ****** علیمحمد افغانی، متولد 11 دی 1303 کرمانشاه، از داستاننویسان پیشرو ایرانی است. او با انتشار «شوهر آهو خانم» درسال 1340 که اولین رمانش به شمار میآید، در عرصه ادبیات داستانی معاصر مطرح شد. «شوهر آهو خانم»، «شادکامان دره قرهسو»، «سیندخت»، «شلغم میوه بهشته»، «بافتههای رنج»، «بوتهزار»، «محکوم به اعدام»، «دکتر بکتاش»، «همسفرها»، «دختردایى پروین»، «دزد کنگاور»، «دنیاى پدران و دنیاى فرزندان»، «حاجالله باشی» و «خداحافظ دخترم» از آثار داستانی این نویسنده ایرانی هستند. *کتاب خاطرات علیمحمد افغانی با نام «پیمان بیتو، هرگز» دربرگیرنده خاطرات این نویسنده از سالهای 1332 است. وی در این خاطرات درباره فعالیتهای خود و همنسلانش نوشته و بخشی از زندگی خود را نیز بازگو کرده است. در این کتاب بخشی از رویدادهای تاریخی آن سالها نیز توسط این نویسنده مطرح میشود. این رمان بیشتر به زندان، دادگاههای فرمایشی، شکنجه و اعدامهای آن زمان میپردازد. کتاب خاطرات علیمحمد افغانی از زندان در انتظار کسب مجوز نشر است. این داستاننویس پیشکسوت در اینباره به ایسنا، گفت: کتاب «پیمان بی یاد تو هرگز» شامل خاطرات من از زندان زمان شاه در سالهای 1333 تا 1340 و عمدتا سالهای 33 و 34 است که بیشتر از یک سال است آن را به انتشارات نگاه دادهام و منتظر مجوز است. وی با اشاره به اینکه پیمان در عنوان این کتاب نام مستعار اسماعیل محقق دوانی - سروان ارتش - است که 26 مرداد سال 34 به فرمان شاه تیرباران شده است، گفت: من در این سالها، او را فراموش نکردهام و در این کتاب، خاطراتم با او را آوردهام که شامل خاطرات خود من هم میشود. افغانی همچنین به کتاب «دنیای پدران و دنیای فرزندان» خود اشاره و گفت: این رمان مدتهاست که از سوی نشر علمی برای کسب مجوز ارائه شده است. کتاب «صوفی صحنه»اش هم توسط همین ناشر برای کسب مجوز ارائه شده؛ اما مجوز نگرفته است. افغانی «صوفی صحنه» را عنوانی برگرفته از یک مثل کرمانشاهی دانست با عنوان «صوفی صحنه، دزد کنگاور» که به افرادی میگویند که ادعای ایمان دارند؛ اما در واقع بیایمان هستند. علیمحمد افغانی با انتقاد از مجوز نگرفتن کتابهایش گفت: بعضی کتابهای من مثل «دکتر بکتاش» سالها متوقف بودند؛ اما بعد بدون هیچ تغییری مجوز گرفتند. خبرآنلاين کد:
دیدن محتوا فقط برای اعضا سایت امکان پذیر است، عضو شوید.
__________________
آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم تقصیر کسی نیست که این گونه غریبیم شاید که خدا خواست که دل تنگ بمیریم
|
|
|
|
|
|
#3 |
![]() سمت: مدیر ادبیات
تاریخ عضویت: Jan 2010
نوشته ها: 18,396
تشکر: 13,294
تشکر شده 15,180 بار در 9,574 پست
رکوردها :
|
علی محمد افغانی از زندگی و رمان می گوید![]() علی محمد افغانی، یکی از قدیمی ترین رمان نویسان فارسی می گوید: بسیاری از افرادی که در زندگی شخصی من حضور داشته و تاثیری بر من گذاشته اند در داستان های من هم حضور دارند. به گزارش هم میهن، علی محمد افغانی روز شنبه در دفتر مجله بخارا می افزاید: تصور اینکه نویسنده چیزی به کلی خیالی می نویسد اشتباه است. نویسنده نمی تواند با خیال چیزی بنویسد. البته نویسنده می تواند چیزی از کشف و شهود را مطرح کند که حتی زنده تر از واقعیت است. در این نشست که برخی از روزنامه نگاران و نیز داستان نویسان معاصر از جمله صفدر تقی زاده و یوسف علیخانی حضور داشتند درباره رمان «شوهر آهو خانوم» توضیح داد: من این رمان را در دوران زندان نوشتم. در این کتاب بسیاری از مثل ها وجود دارد که نظیرش را در جای دیگری نمی توان دید. تمام سعی من بر این بود که به شکلی این رمان را بنویسم که هیچ ضرب المثل تکراری در آن وجود نداشته باشد. او در ادامه درباره ادامه فضای زندگی حقیقی در داستان می گوید: به عنوان مثال یکی از همکاران پدرم به من سواد خواندن و نوشتن و به ویژه شاهنامه خوانی یاد داد و منظور من از«میرزا نبی» در رمان شوهر آهو خانوم همان دوست پدرم است. افغانی همچنین در این جلسه از جمال زاده،هدایت و احمد محمود به عنوان داستان نویسان مورد پسند خود یاد کرد و «زمین سوخته» احمد محمود را ستود. او همچنین از نوشتن دو کتاب به نام های «صوفی صحنه،دزد کنگاور» و «دنیای پدران،دنیای فرزندان» خبر داد که هنوز به چاپ نرسیده است. این جلسه که به همت علی دهباشی مدیر مجله بخارا در دفتر این نشریه برگزار شده بود گزارشی از آثار علی محمد افغانی ارائه کرد. به گزارش هم میهن،علی محمد افغانی متولد1305 کرمانشاه است. این رمان بسیار مورد استقبال مردم ایران قرار گرفت، هر چند که ناشران کتابش را منتشر نکردند و او با سرمايه خود کتاب را منتشر کرد. افغانی همچنین عضو سازمان افسران حزب توده بوده كه در سال1333 دستگير شده و در دوره ی پهلوی 5 سال را در زندان به سر برده است. از آثار دیگر افغانی می توان به شادکامان دره قرهسو، سیندخت، شلغم میوهٔ بهشته، بافته های رنج، بوتهزار،محکوم به اعدام، دکتر بکتاش و غیره اشاره کرد. منبع: هم میهن نیوز کد:
دیدن محتوا فقط برای اعضا سایت امکان پذیر است، عضو شوید.
__________________
آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم تقصیر کسی نیست که این گونه غریبیم شاید که خدا خواست که دل تنگ بمیریم
|
|
|
|
![]() |
| برچسب ها |
| افغانی, علیمحمد |
| ابزارهای موضوع | |
| نحوه نمایش | |
|
|